Środki trwałe są w przedsiębiorstwie często nieodłącznym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Środki trwałe mogą być pozyskiwane przez jednostkę na różne sposoby, m.in. może być to zakup środka finansowany ze środków własnych, a także z kapitału.
Zakup środka trwałego może być finansowany zarówno ze środków własnych, jak i z kapitału obcego. Kapitałem obcym może być kredyt czy pożyczka. Zdarza się, że jednostka może otrzymać dotacje na zakup środka trwałego lub w postaci środka trwałego. Jak w takiej sytuacji ująć w księgach rachunkowych dotację na zakup środka trwałego? Zobaczmy na w świetle ustawy o podatku dochodowym Przychodami podatkowymi są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT). Jednak, istotną kwestią jest to, że pieniądze otrzymane w formie dotacji na zakup środka trwałego, od którego dokonuje się odpisów na amortyzację nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Dokładny zapis w tej kwestii znajdziemy w art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT. Warto też pamiętać, że za koszty uzyskania przychodu nie uznaje się odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Dotacja w świetle ustawy o VAT W ustawie o VAT nie mamy żadnych regulacji dotyczących źródła finansowania środków trwałych. Zatem na prawo do odliczenie VAT nie wpływa fakt, że na zakup środków trwałych jednostka otrzymała finansowanie z dotacji. W związku z tym podatnik powinien przyjąć ogólne zasady odliczania VAT z takich wydatków. Tak więc, jeżeli środki trwałe zostały nabyte do spółki w celu wykorzystania ich do czynności opodatkowanych, wówczas podatnik ma prawo do odliczenia VAT. Zakup środka trwałego z dotacji - rozliczenie w księgach W ustawie o rachunkowości mamy wskazany sposób ujmowania w księgach dotacji przeznaczonych na zakup środka trwałego. I tak (na podstawie art. 41 ust. 1 pkt. 2 uor) kwotę otrzymaną w ramach dotacji na nabycie środka trwałego rozliczamy w księgach rachunkowych za pomocą konta 840 „Rozliczenie międzyokresowe przychodów”, którą odnosi się na pozostałe przychody operacyjne równolegle do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych środka trwałego. Sposób ewidencji takiej dotacji w księgach rachunkowych przedstawiamy na przykładzie. PRZYKŁAD Spółka otrzymała dotację na zakup środka trwałego w kwocie zł , które stanowiło 80% jego wartości. Jednostka przyjęła do amortyzacji zakupionego środka trwałego stawkę roczną wynoszącą 20% (amortyzacja liniowa). Jednostka prowadzi ewidencję jedynie na kontach zespołu 4. Dekretacja:1. Zakup środka trwałego. Wartość początkowa wynosi zł: Strona Wn konta 010 Środki trwałe: zł Strona Ma konta 300 Rozliczenie zakupu: zł 2. Otrzymanie dotacji: Strona Wn konta 130 Rachunek bankowy: zł Strona Ma konta 840 Rozliczenie międzyokresowe przychodów: zł 3. Miesięczny odpis amortyzacyjny, gdzie stawka miesięczna wynosi: x 0,20 : 12 = 1667zł. Kwota ta powinna zostać podzielona na część podatkową, która stanowi część sfinansowaną z własnych środków oraz na część niepodatkową, pochodzącą z dotacji. Część niepodatkowa to 80% miesięcznej amortyzacji, czyli x 0,8 = zł. Zatem część stanowiąca koszty podatkowe to 333 zł: Strona Wn konta 400-1 Amortyzacja KUP: 333 zł Strona Wn konta 400-2 Amortyzacja NKUP: zł Strona Ma konta 071 Umorzenie środków trwałych: zł 4. Rozliczenie dotacji, która odpowiada miesięcznym odpisom amortyzacyjnym: Strona Wn konta 840 Rozliczenie międzyokresowe przychodów: zł Strona Ma konta 760 Pozostałe przychody operacyjne NSP (niebędących podatkowymi): zł. art. 16a – 16m, art. 16 ust 1 pkt 48, art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: z 2016 r. poz. 1888), art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: z 2016 r., poz. 1047).
800 - Fundusz jednostki. Konto 800 służy do ewidencji równowartości aktywów trwałych i obrotowych jednostki i ich zmian. Na stronie Wn konta 800 ujmuje się zmniejszenia funduszu, a na stronie Ma - jego zwiększenia, zgodnie z odrębnymi przepisami regulującymi gospodarkę finansową jednostki. 1) przeksięgowanie straty bilansowej roku
Jesteśmy samorządową instytucją kultury, która otrzymuje dotację podmiotową na działalność oraz wypracowuje własne dochody. W jaki sposób ująć na kontach zakup inwestycyjny, np. środka trwałego o wartości powyżej 3500 zł, w przypadku sfinansowania tego zakupu:1) z dotacji od organizatora, którym w naszym przypadku jest urząd miasta,2) z wypracowanych środków własnych instytucji kultury? Instytucje kultury mają osobowość prawną i zobowiązane są do prowadzenia rachunkowości według ogólnych zasad wynikających z ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości. Prowadzą one samodzielną gospodarkę finansową. Nie są to ani jednostki budżetowe, ani zakłady budżetowe. Ujęcie w księgach rachunkowych jednostki wydatków związanych z nabyciem składników majątku, w tym również tych sfinansowanych dotacją, ustalenie ich wartości początkowej, wprowadzenie do ewidencji bilansowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych oraz ich amortyzowanie powinno przebiegać według ogólnych zasad określonych w art. 28 i 31-32 ustawy o rachunkowości. Ewidencja zakupu środków trwałych sfinansowanych z dotacji podmiotowej i z wypracowanych środków własnych instytucji kultury: W instytucjach kultury obowiązuje „metoda kapitałowa” ewidencjonowania dotacji do aktywów. Polega ona na tym, że środki otrzymane z dotacji zalicza się na zwiększenie funduszu własnego jednostki. A zatem: 1) wpływ dotacji podmiotowej: • Wn „Rachunek bankowy” • Ma „Fundusz instytucji kultury” 2) wpływ z wypracowanych środków własnych: • Wn „Rachunek bankowy” • Ma „Pozostałe przychody operacyjne” lub Ma „Przychody finansowe” 3) zakup środka trwałego: • Wn „Środki trwałe” • Ma „Rachunek bankowy” 4) amortyzacja środka trwałego: • Wn „Koszty według rodzaju” („Amortyzacja”) • Ma „Umorzenie środków trwałych”. Zdaniem wielu ekspertów nie ma potrzeby księgowania amortyzacji na stronie Ma konta „Fundusz instytucji kultury”, a umorzenia na stronie Wn konta „Fundusz instytucji kultury”, pomimo że zostały wymienione w art. 29 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, gdyż operacje te nie powodują zmian w funduszu podstawowym. POZNAJ PRZEPISY USTAWY O ORGANIZOWANIU I PROWADZENIU DZIAŁALNOŚCI KULTURALNEJ Art. 29. 1. Wartość majątku instytucji kultury odzwierciedla fundusz instytucji kultury, który odpowiada wartości wydzielonego instytucji i nabytego mienia. 2. Fundusz instytucji kultury zwiększa się lub zmniejsza o kwotę zmian wartości majątku instytucji, będących skutkiem: 1) aktualizacji wyceny środków trwałych na podstawie odrębnych przepisów, 2) nieodpłatnego przekazania lub otrzymania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, 3) łączenia i podziału instytucji kultury na podstawie bilansów zamknięcia dzielonych lub łączonych instytucji. 3. Fundusz instytucji kultury zwiększa się o: 1) amortyzację majątku trwałego, 2) dotacje budżetowe na finansowanie rozwoju instytucji, 3) zysk pozostający w dyspozycji instytucji kultury, 4) środki z innych źródeł. 4. Fundusz instytucji kultury zmniejsza się o: 1) straty bilansowe, 2) umorzenie majątku trwałego, 3) finansowanie inwestycji, 4) inne zmniejszenia. Podstawy prawne • Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( z 2002 r. Nr 76, poz. 694; z 2006 r. Nr 208, poz. 1540) • Ustawa z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ( z 2001 r. Nr 13, poz. 123; z 2006 r. Nr 227, poz. 1658)
Sprzedaż środka trwałego sfinansowanego z dotacji. Wszystko o podatkach, rachunkowości i prawie pracy. ISSN 2083-9618. Ostatnia aktualizacja: 2.11.2023 r., godz. 12:08 Ilość wizyt z ostatnich 30 dni: 45.757 Biuro Obsługi Klienta: tel. 95 720 85 40 Formularz kontaktowy » Pomoc techniczna ». Tarcza. Schematy Transakcji Łańcuchowych
Zaliczka wpłacona na zakup środka trwałego w ściśle określonych przypadkach może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej. Uiszczona zaliczka w walucie obcej wiąże się z koniecznością przeliczenia jej na złote według odpowiedniego kursu. W niniejszym artykule wyjaśniamy wątpliwości przedsiębiorców dokonujących wpłaty zaliczki w walucie obcej na poczet nabycia środka zaliczka na zakup środka trwałego może stanowić koszt uzyskania przychodów?Kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Trzeba jednak mieć na uwadze, że ujęcie wydatku w kosztach uzyskania przychodów jest możliwe w odniesieniu do kosztów mających charakter definitywny, czyli bezzwrotny. Zaliczka wpłacona na poczet dostawy towaru lub wykonania usługi nie ma charakteru definitywnego, ponieważ w odniesieniu do niej występuje możliwość jej zwrotu przed terminem dostawy towarów lub wykonania usługi. W konsekwencji zaliczki co do zasady nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjątkiem od tej zasady są wpłaty (zaliczki) na poczet przyszłych dostaw fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), których dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, do wysokości kwoty 100 000 zł. Zwróćmy uwagę, że preferencja odnosi się jedynie do niektórych rodzajów fabrycznie nowych środków trwałych, całkowicie wyłączone zostały z niej wartości niematerialne i prawne oraz środki trwałe z grup 1, 2 i 7 KŚT, czyli w szczególności budynki i środki 22 ust. 1s ustawy o PIT:W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego, o którym mowa w art. 22k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 22k ust. 15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty, o której mowa w art. 22k ust. obowiązujące przepisy pozostawiają zatem podatnikom możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zaliczek na poczet nabycia fabrycznie nowych środków trwałych z grup 3–6 oraz 8 Klasyfikacji Środków Trwałych. Kwota zaliczki podlegająca rozliczeniu w kosztach podatkowych jest jednak limitowana i wynosi maksymalnie 100 000 zł. Ujęcie w kosztach uzyskania przychodów zaliczki wpłaconej na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego zaliczonego do grupy 3–6 i lub 8 KŚT należy uwzględnić w limicie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego dokonanego na zasadach określonych w art. 22k ust. 14–21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w roku wprowadzenia środka trwałego do ewidencji środków 22k ust. 14 ustawy o PIT:Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, zaliczonej do kosztów uzyskania powyżej przepis art. 22k ust. 14 ustawy o PIT stosuje się, gdy:wartość początkowa jednego fabrycznie nowego środka trwałego zaliczonego do grupy 3–6 i 8 KŚT nabytego w roku podatkowym wynosi co najmniej 10 000 zł lubłączna wartość początkowa co najmniej dwóch fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3–6 i 8 KŚT nabytych w roku podatkowym wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa każdego z nich przekracza 3500 100 000 zł obejmuje łącznie odpisy amortyzacyjne oraz zaliczkę na nabycie środka trwałego zaliczoną uprzednio do kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to, że w razie gdy przedsiębiorca ujmie w kosztach podatkowych zaliczkę na nabycie danego środka trwałego, to w tej sytuacji wartość zaliczki rozliczonej jako koszt uzyskania przychodów pomniejszy limit jednorazowej Monika prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w maju 2022 roku wpłaciła zaliczkę w kwocie 30 000 zł netto (36 900 zł brutto) na poczet zakupu fabrycznie nowego urządzenia do pasteryzacji, o symbolu KŚT 432. Pani Monika planuje wprowadzić urządzenie do ewidencji środków trwałych. Z uwagi na to, że spełnia ono warunek fabrycznie nowego środka trwałego zaliczanego do grupy 3–6 lub 8 KŚT, wpłaconą zaliczkę w kwocie 30 000 zł netto na nabycie urządzenia do pasteryzacji może zaliczyć ona do kosztów uzyskania lipcu 2022 roku planowane jest dostarczenie urządzenia do pasteryzacji. Całkowita wartość maszyny ma wynieść 55 000 zł netto (67 650 zł brutto) i udokumentowana zostanie na podstawie faktury rozliczeniowej. W momencie przyjęcia urządzenia do użytkowania w działalności gospodarczej pani Monika może wprowadzić składnik majątku do ewidencji środków trwałych. Możliwe będzie wówczas dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego na pozostałą wartość maszyny, a więc 25 000 zł netto (55 000 zł - 30 000 zł = 25 000 zł). Zachowany jest limit 100 000 zł obejmujący sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłatę zaliczki na poczet nabycia środka przytoczone powyżej przepisy, trzeba mieć na uwadze, że późniejsze nieujęcie przez przedsiębiorcę nabywanego składnika majątku w ewidencji środków trwałych albo wprowadzenie składnika majątku do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej niższej niż kwota uiszczonej i zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów zaliczki na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego zaliczonego do grupy 3–6 i lub 8 KŚT, może wiązać się z koniecznością skorygowania tych kosztów. Jaki kurs zastosować do przeliczenia zaliczki wpłaconej w walucie obcej na zakup środka trwałego?W przypadku dokonania wpłaty zaliczki w walucie obcej na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego z grup 3–6 oraz 8 Klasyfikacji Środków Trwałych koszt uzyskania przychodów wynikający z wpłaconej zaliczki przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, czyli zgodnie z zasadami określonymi w art. 11a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ministerstwo Finansów wyjaśniło, że dniem poniesienia kosztu wpłaty zaliczki na poczet fabrycznie nowego środka trwałego z grup 3–6 oraz 8 KŚT jest dzień uiszczenia tej zaliczki. Koszt ten powinien być rozpatrywany kasowo, a nie memoriałowo, co oznacza, że utożsamienie momentu poniesienia kosztu z datą otrzymania faktury zaliczkowej nie byłoby prawidłowe. Zaliczkę wpłaconą w walucie obcej na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego z grupy 3–6 lub 8 KŚT w celu odpowiedniego ujęcia jej jako koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, należy zatem przeliczyć na złote według kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpłaty tej Mariola prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą wpłaciła zaliczkę w walucie obcej na poczet nabycia fabrycznie nowego składnika majątku, który ma zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Zamówiony środek trwały klasyfikowany jest w grupie 5 KŚT. Producent mający dostarczyć składnik majątku, po otrzymaniu zaliczki wystawił pani Marioli fakturę zaliczkową. Jaki kurs powinna ona zastosować w celu przeliczenia na złote wpłaconej zaliczki?Pani Mariola powinna dokonać przeliczenia wpłaconej zaliczki na złote według kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpłaty tej w walucie obcej na poczet zakupu środka trwałego a różnice kursowePodkreślamy, że przedsiębiorca ma możliwość rozliczenia zaliczki wpłaconej na poczet nabycia fabrycznie nowych środków trwałych z grup 3–6 lub 8 KŚT w kosztach podatkowych, jednak nie jest to obligatoryjne. W razie gdy przedsiębiorca dokonujący wpłaty zaliczki na poczet nabycia fabrycznie nowych środków trwałych z grup 3–6 lub 8 KŚT nie zdecyduje się na skorzystanie z preferencji ujęcia jej jako kosztu uzyskania przychodów, należy jedynie dokonać przeliczenia uiszczonej zaliczki na złote w celu ustalenia różnic z art. 22g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość początkową środków trwałych koryguje się o różnice kursowe naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego. Oznacza to, że różnice kursowe naliczone od wpłaconej zaliczki na poczet nabycia środka trwałego uwzględniane są w wartości początkowej środka trwałego w następujący sposób:dodatnie różnice kursowe naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego do użytkowania zmniejszają wartość początkową środka trwałego;ujemne różnice kursowe naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego do użytkowania zwiększają wartość początkową środka mieć na uwadze, że zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe na wartość początkową środka trwałego wpływają także różnice kursowe od własnych środków pieniężnych naliczone przed oddaniem środka trwałego do używania. Interpretacja indywidualna (sygn. z 24 października 2019 roku wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdza, że przedsiębiorca ma obowiązek korygowania wartości początkowej o różnice kursowe powstałe przed oddaniem środka trwałego do używania, w wyniku rozchodu środków z rachunku walutowego w związku z operacjami zapłaty za faktury dotyczące nabycia środka że podatkowe różnice kursowe od własnych środków pieniężnych na rachunku walutowym powstają wówczas, gdy wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty bądź innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (dodatnie różnice kursowe) lub gdy wartość otrzymanych lub nabytych środków bądź wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków bądź wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (ujemne różnice kursowe).Do wyceny wpływu i rozchodu waluty obcej z rachunku walutowego należy przyjąć średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego odpowiednio dzień wpływu lub wypływu waluty obcej z rachunku walutowego (art. 24c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Zakup środka trwałego sfinansowany ze środków gromadzonych na wyodrębnionym rachunku dochodów. Zakup środka trwałego sfinansowany ze środków własnych samorządowego zakładu budżetowego. Zwiększenie wartości początkowej środka trwałego o koszty ulepszenia. Zwiększenie wartości początkowej środka trwałego w wyniku
Z dodatkowego wsparcia finansowego, jakim są dotacje skorzystało i skorzysta wiele podmiotów. Jest to dobre rozwiązanie zarówno na starcie, jak i dalszych etapach działalności gospodarczej. Uzyskane środki z reguły są przeznaczane na zakup wyposażenia oraz środków trwałych. W przypadku tych drugich należy pamiętać, że odpisy amortyzacyjne od ich wartości początkowej nie stanowią kosztu uzyskania przychodów, o czym stanowi art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT. Przedsiębiorcy z upływem czasu często decydują się na ich sprzedaż. Jak wówczas należy ją rozliczyć? Czy ma znaczenie, że zakup sfinansowany był dotacją? Do jakich przepisów się dostosować? Sprawdź, jak rozliczyć sprzedaż środka trwałego sfinansowanego dotacją. Koszty związane ze sprzedażą środka trwałego Zasada ogólna rozliczania kosztów wynikających ze sprzedaży środka trwałego została uregulowana w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, w tym wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych, bez względu na czas ich poniesienia. A więc w sytuacji, gdy sprzedaży podlega nie do końca zamortyzowany środek trwały, jego niezamortyzowna cześć wartości początkowej będzie stanowiła koszt podatkowy. Nieuwzględnione więc wcześniej w kosztach odpisy amortyzacyjne, począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło zbycie, powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w jednej kwocie. Tego typu wartość należy ująć w kol. 13 KPiR - pozostałe wydatki. Jak należy postąpić w przypadku środków trwałych sfinansowanych dotacją? Otóż organy podatkowe w kwestii tej reprezentują dwa stanowiska - pierwsze zezwalające na ujęcie umorzonej wartości początkowej w kosztach firmowych oraz drugie, które kategorycznie tego zabrania. Wśród korzystnych dla podatników stanowisk organów podatkowych można wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o sygn. IPTPB1/415-99/12-2/MD z dnia 26 kwietnia 2012 roku. Jak wynika z jej treści, przedsiębiorca dotację z PUP przeznaczył na zakup samochodu, który wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Podatnik dokonywał odpisów amortyzacyjnych zaliczając do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej niesfinansowanej dotacją, natomiast odpisy amortyzacyjne od części, która została pokryta dotacją nie zostały zaliczone do kosztów podatkowych. W świetle obowiązujących przepisów organ podatkowy stwierdził, iż kosztem uzyskania przychodu w przypadku zbycia samochodu będzie wartość początkowa tego samochodu, pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne (zarówno stanowiące koszt uzyskania przychodu, jak i niestanowiące kosztu uzyskania przychodu). Zatem cała niezamortyzowana część wartości początkowej środka trwałego będzie kosztem uzyskania przychodów w momencie jego zbycia. Zupełnie odwrotne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy o sygn. ITPB1/415-223/13/PSZ z dnia 29 kwietnia 2013 r., gdzie przedsiębiorca uzyskał dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej, którą przeznaczył na zakup środka trwałego – samochodu osobowego. Do kosztów uzyskania przychodów zaliczone zostały wyłącznie odpisy amortyzacyjne od tej części wartości samochodu, która została sfinansowana z własnych środków podatnika. Organ podatkowy stwierdził, że brak jest możliwości zaliczenia w całości niezamortyzowanej wartości początkowej środka trwałego do kosztów uzyskania przychodów. Niezamortyzowana wartość początkowa samochodu, która pokryta została z dotacji nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia samochodu. Decydujące w tej kwestii mogą okazać się wyjaśnienia Ministra Finansów, w których resort przychyla się do stanowiska korzystnego dla podatników. Zdaniem MF w przypadku sprzedaży środka trwałego, za koszt podatkowy należy uznać wydatek na jego nabycie, stanowiący wartość początkową pomniejszony o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, bez względu na źródło jego finansowania.
Tak, wartość początkowa zakupionego środka trwałego powinna zostać zwiększona o wydatki poniesione przed jego wprowadzeniem do działalności. Wobec czego jako wartość początkową przedsiębiorca powinien przyjąć 13 tys. złotych (10 tys. zł + 3 tys. zł). Jeżeli składnik majątku został wytworzony we własnym zakresie, jego
Środki trwałe są w przedsiębiorstwie często nieodłącznym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Środki trwałe mogą być pozyskiwane przez jednostkę na różne sposoby, może być to zakup środka finansowany ze środków własnych, a także z kapitału obcego, czyli poprzez zaciągnięcie kredytu bądź pożyczki. Niejednokrotnie zdarza się, iż istnieje możliwość uzyskania dotacji na zakup środka trwałego lub dotacji w postaci środka trwałego. Jak w takiej sytuacji podatnik powinien ująć w księgach rachunkowych dotację na zakup środka trwałego, mając na względzie aspekt podatkowy? Definicja dotacji została zawarta w art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. Nr 0, poz. 2077), zgodnie z którym poprzez dotacje rozumiemy podlegające szczególnym zasadom rozliczania środków z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ustawodawca w prawie bilansowym jednoznacznie określił, w jaki sposób jednostka powinna zaewidencjonować w księgach rachunkowych dotację na środki trwałe, bowiem w myśl art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r., poz. 395, dalej UoR) środki pieniężne otrzymane na sfinansowanie nabycia lub wytworzenia środków trwałych, w tym także środków trwałych w budowie oraz prac rozwojowych, jeżeli stosownie do innych ustaw nie zwiększają one kapitałów (funduszy) własnych. Zaliczone do rozliczeń międzyokresowych przychodów kwoty zwiększają stopniowo pozostałe przychody operacyjne, równolegle do odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od środków trwałych lub kosztów prac rozwojowych sfinansowanych z tych źródeł. Zgodnie z powyższym, tego typu dofinansowanie lub całkowita pomoc nabycia składnika majątku z programów pomocowych wymaga zaliczenia wsparcia do rozliczeń międzyokresowych przychodów. Odnosi się je w pozostałe przychody operacyjne, równolegle do odpisów amortyzacyjnych, które to jednostka powinna dokonywać na zasadach ogólnych zawartych w prawie bilansowym. Odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego sfinansowanego dotacją dokonuje się drogą systematycznego, planowanego rozłożenia jego wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji, zaś rozpoczęcie amortyzacji powinno nastąpić nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania, natomiast zakończenie amortyzacji nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z wartością początkową środka trwałego lub przeznaczenia go do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka trwałego, co wynika z literalnego brzmienia art. 32 UoR. Otrzymując środki z dotacji, mamy do czynienia najczęściej z dwoma przypadkami, mianowicie może wystąpić sytuacja, w której dotacja wpływa na rachunek bankowy jednostki przed oddaniem środka trwałego do użytkowania i rozpoczęciem jego amortyzacji oraz kiedy otrzymana dotacja wpłynęła już po oddaniu do używania środka trwałego i rozpoczęciu jego amortyzacji. W sytuacji, gdy dotacja na finansowanie nabycia lub budowy środka trwałego wpłynie do jednostki już po przyjęciu tego środka do używania i tym samym po rozpoczęciu odpisów amortyzacyjnych, to dla celów bilansowych nie koryguje się wcześniej dokonanych odpisów. Rozliczenia należy dokonać poprzez jednorazowe odniesienie do pozostałych przychodów operacyjnych kwoty dotacji ustalonej proporcjonalnie do odpisów amortyzacyjnych, które zostały dokonane przez jednostkę do dnia otrzymania dotacji. Szczególnie problematyczna z punktu widzenia podatkowego jest sytuacja, w której jednostka otrzymuje dotację już po przyjęciu środka trwałego do użytkowania oraz dokonuje odpisów amortyzujących. Wówczas podatnik zobowiązany jest do dokonania korekty do celów podatkowych. Dotychczas pojawiało się wiele wątpliwości co do okresu dokonania owej korekty, natomiast wszelkie wątpliwości zostały rozwiane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który dokonał zmiany do wcześniej wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia 2017 r., w której zawarł kontrowersyjne stanowisko w zakresie określenia momentu korekty kosztów, w zakresie dokonanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych po części dotacją. Bowiem co do zasady dotacje związane z prowadzoną działalnością gospodarczą są opodatkowane podatkiem dochodowym. Natomiast w tym przypadku istnieje kilka wyjątków, a wśród nich są środki trwałe, których zakup czy wytworzenie finansowane dotacją nie stanowi przychodu podatkowego. Problematyka tego zagadnienia dotyczy głównie momentu otrzymania środków z dotacji, które mogą trafić na rachunek bankowy podatnika dużo później niż faktyczne rozpoczęcie amortyzacji środka trwałego, który został nabyty w tym celu. Ostatecznie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2017 r. (sygn. akt: stwierdził, iż podatnik powinien dla celów podatkowych dokonać korekty w okresie, w którym dotacja wpłynęła na jego rachunek. „(…) Od chwili podpisania umowy o dofinansowanie do momentu otrzymania dotacji podatnik nie jest w stanie prawidłowo wyliczyć kwoty zwrotu, co ma istotny wpływ na obliczenie proporcji udziału dotacji w finansowaniu środków trwałych. Jest to możliwe dopiero po przekazaniu podatnikowi kwoty dofinansowania i to w tym właśnie momencie powinien dokonać korekty odpisów amortyzacyjnych. Dopiero po otrzymaniu dofinansowania możliwe jest prawidłowe określenie wartości odpisów amortyzacyjnych, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Korekty tej należy dokonać na bieżąco w momencie fizycznego zwrotu. Sądy prezentują takie samo stanowisko. Ich zdaniem otrzymana dotacja na zakup (wytworzenie) środka trwałego po jego przyjęciu do używania i rozpoczęciu amortyzacji nie powoduje obowiązku korekty kosztów wstecz, tylko potrzebę jednorazowego ich zmniejszenia w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dotację (…)”. Należy tylko odpowiednią część dotacji, która została ustalona proporcjonalnie do odpisów amortyzacyjnych dokonanych do dnia otrzymania dotacji, odnieść jednorazowo do pozostałych przychodów operacyjnych. Wykorzystałeś swój limit bezpłatnych treści Pozostałe 57% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników portalu. Zaloguj się, wybierz plan abonamentowy albo kup dostęp do artykułu/dokumentu.
Jak poprawnie rozliczyć dotacje z urzędu pracy? Wydatki bezpośrednio sfinansowane z otrzymanych dotacji zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej - zatem nie podlegają zewidencjonowaniu w KPiR.
Przedsiębiorcy korzystający z zewnętrznych źródeł finansowania jakimi są niejednokrotnie dotacje muszą pamiętać o konsekwencjach jakie ich czekają w przyszłości. Przede wszystkim powinni zwrócić uwagę na umowę dotacji i warunki jakie są w niej określone. Dotacje bowiem często są przyznawane na konkretny cel co oznacza, że nie każdy wydatek może być nią sfinansowany pomimo tego, że dotyczy bezpośrednio działalności firmy. Z dotacją wiążą się również konsekwencje podatkowe... Czy amortyzacja jednorazowa może być zastosowana, kiedy przedsiębiorca sfinansował zakup środka trwałego dotacją? Kupiłeś z dotacji środek trwały - amortyzacja nie będzie kosztem Otrzymana dotacja co do zasady, jest przychodem przedsiębiorcy, który nie podlega opodatkowaniu. Nabyte w całości dzięki otrzymanej dotacji środki trwałe nie będą kosztem podatkowym. Zakupione dla celów firmowych rzeczy, których przewidywany okres użytkowania to ponad rok, zdatne do użytku o wartości powyżej zł mają jednak obowiązek zostać wprowadzone do Ewidencji Środków Trwałych firmy. Na mocy ustawy rzeczy te powinny podlegać amortyzacji, co oznacza, że powinien powstać plan odzwierciedlający stopniowe ich zużycie. Dotyczy to również środków trwałych zakupionych z dotacji. W planie amortyzacji znajdą się więc comiesięczne odpisy amortyzacyjne, które co do zasady stanowią koszt, ale nie w przypadku gdy środek trwały został sfinansowany dotacją. Zakupiony więc z dotacji środek trwały należy wprowadzić do Ewidencji Środków Trwałych firmy, naliczyć odpisy amortyzacyjne czyli rozpisać plan amortyzacji, ale nie uwzględniać tych odpisów dla celów podatkowych. Nie należy więc zapisywać ich w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Korzystałeś z dotacji - sprawdź czy możesz korzystać z jednorazowej amortyzacji Konsekwencje korzystania z dotacji nie odnoszą się wyłącznie do tych rzeczy zakupionych z dotacji. Mogą mieć one także szerszy aspekt i wpływać na przyszłość działalności. Szczególnie w przypadku gdy przedsiębiorca w przyszłości planuje korzystać z innych źródeł pomocy jak np. pomoc de minimis (dla małych podatników oraz przedsiębiorców rozpoczynających działalność gospodarczą). W najpopularniejszej formie służy ona przedsiębiorcom w celu dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dla wybranych rodzajów środków trwałych o wartości przekraczającej zł. Limitem ograniczającym korzystanie z jednorazowej amortyzacji de minimis jest ustawowy limit euro jakiego nie może przekroczyć w danym roku podatkowym suma dokonanych jednorazowych odpisów amortyzacyjnych środków trwałych o wartości powyżej zł. Nie jest to jednak jedyny limit ograniczający korzystanie z pomocy. Drugim limitem jaki ma zastosowanie przy korzystaniu z pomocy de minimis jest limit euro jakiego nie może przekroczyć suma przyznanego wsparcia. Limit obejmuje okres trzech lat. Dla firm działających w sektorze transportu drogowego limit jest niższy i wynosi euro. Do ogólnego wsparcia de minimis wliczają się również otrzymane dotacje. Jeżeli więc przedsiębiorca korzystał w ciągu ostatnich trzech lat z dotacji lub innej formy wsparcia de minimis i przekroczył kwotę limitu może nie mieć możliwości korzystania z jednorazowej amortyzacji de minimis. Należy tu również pamiętać, że za kontrolowanie kwoty limitu odpowiada sam przedsiębiorca. W razie nieprawidłowości to on będzie obciążony konsekwencjami nie zastosowania się do limitu pomocy określonego przepisami.
pBJxofT. 451 36 179 412 190 348 346 486 378
zakup środka trwałego z dotacji
